Του Αγίου Πνεύματος

 

Σάββατο απόγευμα, πάω στο λιντλ να πάρω αυτές τις φθηνές αλλά γαμάτες μπύρες. Ναι, το παραδέχομαι δεν “ψωνίζω ελληνικά”, τα είδαμε και τα ελληνικά αφεντικά. Η κυρία στο διπλανό ταμείο, γύρω στα εξήντα, περιμένει να πληρώσει. Ένα κουτί κατεψυγμένες πίτσες, ένα κουτί παγωτίνια άμαρκα και ένα μπουκάλι κρασί. Κι εγώ έχω κολλήσει και δεν ξέρω τι να νιώσω. Χαρά με τις μικρές χαρές της, “θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί”; Ή θλίψη που όλο της το σαββατοβραδο βγήκε από μια κατάψυξη του λιντλ και βάλτωσε μέσα σε ένα κρασί αμφιβόλλου ποσιμότητας; Μόνο αυτή θα ξέρει.

Στη Βουκουρεστίου, Δευτέρα απόγευμα, “του Αγίου Πνεύματος”. Πρέπει να είναι το πιο άδειο μέρος του πλανήτη τη δεδομένη στιγμή. Στα μισά μεταξύ Ακαδημίας και Πανεπιστημίου κάποιος παίζει σαξόφωνο με τη γνωστή συνοδεία ηχογραφημένης ορχήστρας. Ένας-δύο τουρίστες ψάχνουν το χάρτη. Ο κυριλέ φούρνος βγάζει μια κοπελίτσα στο πεζοδρόμιο να μοιράσει όσα μένουν και αλλιώς θα πετάχτουν. Για “προμόσιον” όμως. Μην πάνε τελείως χαμένα. Κι ας είναι ξαπλωμένος στη γωνία με πανεπιστημίου ο άστεγος με το κυπελάκι απλωμένο.

Δίπλα μου μια κυρία, γύρω στα πενήντα με την τσαντουλα της και κάτι σαν ψώνια. Όχι από αυτές τις κυρίες της Βουκουρεστίου. Οχι με ψώνια από αυτά με τις τεράστιες σακούλες με τις φίρμες. Μια κυρία που βλέπεις στη γειτονιά σου με μερικές σακούλες απροσδιόριστες. Πλησιάζει το καλάθι με τα σκουπίδια και μαζεύει ένα αφημένο μπουκάλι γάλα. Το εξετάζει προσεκτικά αρκετή ώρα και αφού κοιτάξει γύρω διακριτικά βγάζει μια καθαρή σακούλα από την τσάντα και το βάζει μέσα. Αυτή μπορεί να είναι μια καλή μέρα; Άλλες φορές βρίσκει καλύτερα; Ή μια τέτοια μέρα, “του αγίου πνεύματος”, που όλα είναι άδεια αυτό είναι το περισσότερο που μπορεί να βρει κάποιος;

Δύο κυρίες μέσα σε δύο μέρες. Το Σάββατο αυτό που μου φαινόταν ελάχιστο, σήμερα μοιάζει πολυτέλεια. Όπως λέει και ο στίχος “αυτό που χτες περίσσευε αύριο δεν θα φτάνει”. Αν με ρωτήσεις σήμερα, τα κατεψυγμένα του λιντλ, το κρασί β’ διαλογής και τα φθηνά μπυράκια είναι αριστοκρατικά και πρώτης τάξεως εδέσματα και ηδύποτα.

Αλλά δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Γαμώ το πνεύμα το άγιο, το ζωοποιό, το εκ του πατρός εκπορευόμενο και όλο του το σόι. Να το κατασπαράξουν τα μαύρα κοράκια. Επιφοίτηση, έτσι κι αλλιώς, πουθενά.

Advertisements
Tagged with: , , ,
Posted in Καθημερινότητα, Κοινωνία, Οικονομία

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

enforadio_player

Κι αν δεν έχουν ειπωθεί όλα;

Περασμενα ξεχασμενα (;)
Κατηγορίες
Ιστορίες από τα πουλιά
e-κόνες
"κλείσε την τηλεόραση να κοιμηθούμε επιτέλους" #mono_agapi Πραντς με λωρίδες χοιρινό μπριζολακι με worcestershire, chili, barbeque sauce και τσένταρ. Φυσικά τα αυγά που έγιναν μετά στο ίδιο τηγάνι ήταν από άλλο πλανήτη. Άκου να δεις τι θα κάνεις. Θα κάνεις ένα κοκκινιστό. Πάντα χρειάζεται ένα κοκκινιστό. 
Αμα δεν ξέρεις πως, να πας στη @marislurp να σου δείξει, να γίνεις άνθρωπος. Εγώ επειδή προσέχω το έκανα με τηγανητές πατάτες, αλλά και με μακαρόνια γίνεται το σώσε. 
Εδώ μπες άμα είσαι άσχετος: http://www.marislurp.com/kokkinisto/
%d bloggers like this: