Ανάσες ελευθερίας

*αντί μακρόσυρτου fb ποστ.

Πέρασαν ήδη 2-3 μέρες από τις εκλογές και έχουν γραφτεί πολλά περί συμμετοχής, αποχής κλπ. Ας πω κι εγώ τη μαλακία μου λοιπόν.

kalpi kadosΣαν εισαγωγή να πω πως γενικά δεν είμαι πολύ φίλος του κοινοβουλευτισμού, της ανάθεσης ευθυνών και κάθε μορφής εξουσίας πάνω σε ανθρώπους. Πιο συγκεκριμένα, ακόμα και για τα στανταρ της αστικής δημοκρατίας, το “ψηφίζω κάθε τέσσερα χρόνια” είναι κραυγαλέα άδικο και μη συμμετοχικό, με γνωστά σε όλους τα αποτελέσματα από τα οποία υποφέρουμε σε όλη τη μεταπολίτευση. Ανάθεση εξουσίας και έλλειψη ελέγχου για τέσσερα χρόνια είναι μια συνταγή με έντονη μυρωδιά σαπίλας κάπου στην πορεία.

Ζούμε όμως μέσα σε αυτό. Δυστυχώς, δεν έχουμε καταφέρει καμιά αταξική κοινωνία, καμία αυτονομία καμία αυτοδιαχείριση και αυτοδιάθεση. Και σίγουρα δε βλέπω και κανέναν να πήρε τα όπλα να το κάνει, ή τουλάχιστον κανέναν από τους επί παντός επιστητού και επικριτές των πάντων. Αυτός που δεν ψήφισε και πιστεύει ότι αψήφισε (pun intended) το κράτος, μόνο και μόνο με αυτή του την πράξη, είναι γελασμένος.

Όταν πριν μερικούς μήνες ο Νίκος Ρωμανός έκανε απεργία πείνας, θυμίζω πως το επιχείρημα “αναρχικός και επικαλείται νόμους του κράτους” δεν το είχε η πλευρά που στήριζε τον αγώνα του αλλά κάτι κακεντρεχείς δεξιοί φασίστες και “φιλελεύθεροι” που φαντασιώνονται υγρά και σκοτεινά κελιά για όσους μάχονται το κράτος και την εξουσία. Ο Ρωμανός στο αρχικό του κείμενο, ξεκινώντας την απεργία πείνας, έλεγε (σωστά κατά τη γνώμη μου) πως πολεμάς με ό,τι έχεις, ακόμα και με τα ίδια τα εργαλεία του κράτους για ανάσες ελευθερίας. Δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι με αυτό γκρεμίζει τις φυλακές, δεν είχε κανείς την ψευδαίσθηση ότι έτσι ηττάται το τέρας της καταπίεσης, των φυλακών τύπου Γ’, των βασανιστών. Είναι όμως ανάσες ελευθερίας.

Έτσι και σε αυτές τις εκλογές, ένιωσα πως υπάρχει μια αίσθηση ασφυξίας, μια αίσθηση ότι δεν πάει άλλο. Σε καμία περίπτωση δεν περιμένω παρά ελάχιστα από τη νέα και κάθε κυβέρνηση, όπως είπα και στην αρχή, ειδικά με τη συνεργασία-αγκάθι με δεξιούς με το στυλ και τον πολιτικό λόγο των Ανεξ.Ελλ.  Αλλά στη συγκεκριμένη συγκυρία έπρεπε κάπως να τελειώσει αυτό το αστείο, έπρεπε να σταματήσουν να έχουν λόγο οι συγκεκριμένοι φασίστες. Ήταν θέμα ζωής και θανάτου και σε πολλές περιπτώσεις ίσως να μην είναι απλά σχήμα λόγου. Ήταν μια μικρή ανάσα ελευθερίας.

Σε καμία περίπτωση δεν έχω διάθεση κριτικής προς τους απέχοντες ούτε κούνημα δαχτύλου ούτε “εγώ ξέρω καλύτερα”. Μακάρι να ήξερα. Εξάλλου με τους περισσότερους, τους συνειδητά απέχοντες, μαζί θα κράζουμε από αύριο (από χθες μάλλον) όσα έχουμε να δούμε ακόμα. Ναι, οι εκλογές δε θα αλλάξουν τον κόσμο (κι ας ειρωνεύονται κάποιοι), αλλά καμιά φορά προσαρμοζόμαστε στην επίθεση που μας κάνουν και πρέπει να αμυνθούμε με τα δικά τους όπλα.

Και μετά να επιτεθούμε με τα δικά μας.

Advertisements
Tagged with: , , ,
Posted in Κοινωνία
2 comments on “Ανάσες ελευθερίας
  1. natachef says:

    Ελπίζω η νέα κυβέρνηση να απαγορεύσει τις φυλακές τύπου Γ’.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

enforadio_player

Κι αν δεν έχουν ειπωθεί όλα;

Περασμενα ξεχασμενα (;)
Κατηγορίες
Ιστορίες από τα πουλιά
e-κόνες

There was an error retrieving images from Instagram. An attempt will be remade in a few minutes.

%d bloggers like this: